به گزارش پایگاه فرهنگی و اطلاع رسانی مفقودین و شهدای گمنام، مپندارید که آنهایی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند،بلکه آنها زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می خورند.سلام بابا جان.آرام به تو می گوییم اون ارزش هایی که تو برایش جان دادی کم رنگ شده.اما بابا جان نامت هنوز در دلم پر رنگ است.هنوزمن وتو دوتا بال میخواهیم تا دل بکنیم و بیام پیشت .بابا جان امروز باز چند تا شهید آورده بودند به شهرمون .من ومامان هم رفته بودیم .خیلی ها هم آمده بودند تا نشانی از گم شده خود پیدا کنند....
بابا جان خیلی دلم گرفته،راستش یه جور حس حسادت،یه جور بغض کودکانه،یه جوری تنهایی،یه جوری بی قراری من رو آزار میده،تابلو کوچه دیگه رنگ وروش رفته اسم تو رو به سختی میشه خوند......
خودم را به تابوت می رسانم.نمی دانم مادر را کجا رهایش کردم ،همیشه خدا همین جوری بی قرارم.چند تایی از شهدا نام ونشان نداشتند وبر روی تابوتشان نوشته شهدا بود" شهید گمنام ".
آمدم تمام تابوت ها را بو کردم آخه مامان میگه بابات بوی گلهای بهاری را میداد،بوی یاس ،بوی نسترن هیچ کدام بوی تو را نداشتند.هر یک بوی گلی را میدادند اما بوی گل بابای من را نمی دادند.بغضم ترکید بی اختیار فرو ریختم و گریه کردم بعضی ها به من زل زده بودند.
بابا جان نمی دانی چه سخت است آرام گریه کنی در میان محرم های نامحرم.بابا جان به دنبالت شلمچه ودهلاویه و دهلران آمدم.اما تونبودی که .....
نبودی بابا جان.....